Sarna (Capreolus capreolus)

Sarny żyją w lasach liściastych i mieszanych. Można je także spotkać w monokulturach sosnowych. Często przebywają na obrzeżach lasów, polach i łąkach. Znane są także populacje żyjące na wrzosowiskach.

Wiosna i latem żyją samotnie. W okresie zimowym łączą się w grupy. Na otwartych terenach mogą one liczyć nawet do 100 osobników.

Ruja u sarny trwa od połowy lipca do połowy sierpnia. Ciąża trwa 276-295 dni. Przez początkowy okres (150 dni od zapłodnienia) zarodek utrzymuje się na wczesnych etapach podziału komórek. Jest to tzw. ciąża przedłużona. Sarna jest jedynym przedstawicielem parzystokopytnych u których występuje to zjawisko. Przedłużony okres ciąży samic zapłodnionych w rui letniej powoduje, że młode rodzą się w korzystnym czasie, jest to maj lub czerwiec. Samice które nie zostały zapłodnione w rui letniej, mogą przystąpić do rozrodu w listopadzie lub w grudni. Ciąża nie jest wtedy przedłużona, trwa 4,5 miesiąca i kończy się także w maju bądź czerwcu.  W 70% przypadków rodzą się dwa młode.

Sarny mają wielu naturalnych wrogów (wilk, ryś, psy). Na ataki najbardziej narażone są młode osobniki. Strategia ochronna polega na ukrywaniu młodych. Młode sarny, w pierwszych dniach życia, nie wydzielają zapachu, przez co drapieżniki nie mogą ich wytropić. Samice, aby chronić młode, pozostawia je ukryte np. w wysokiej trawie. Gdy są to bliźnięta, znajdują się w różnych miejscach. Przychodzą jedynie na karmienie.  Znalezionych przypadkowo w lesie koźląt nie należy dotykać. Gdy przez dotyk przekażemy im własny zapach, stracą ochronę przed drapieżnikami.  Nie należy również ich zabierać pod pretekstem porzucenia przez matkę, ponieważ jest to naturalne zachowanie gatunku. Ukryte młode mogą paść także ofiarami maszyn rolniczych. Warto zwrócić na nie uwagę.

Samica sarny, fot. Pixabay CC0
Parostek kozła, fot. Anna Strojnowska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *